Bir insan, bilge birinin karşısında ne kadar büyük durabilir? Büyüklük sizce bilgelikten mi? Yoksa yaştan mı geçer?

O gün anlam verilmeyen bir sessizlik vardı kara ormanda. Kara ormanı her gün aydınlatan tam iki yüz yaşında bir “BİLGE AĞAÇ” vardı. Günün birinde ormanın tamamen karanlığa gömülmesini isteyen kötü güçler Bilge Ağacı devirmek için toplantı yaptılar. İçlerinden biri; “YOK EDİLMELİ!” diyordu. Her kötülüğün içinde iyilik, her iyiliğin içinde beslenen biraz kötülük vardır. O gün orada bulunan iyi bir güç daha önce duymadığı bir ses ile karşılaştı; “BUNA ENGEL OL!”  Karşıdaki Tanrısal ses ona cesaret vermiş ve soluğu Bilge Ağacın yanında almıştı.

Bu işin sonunda sizce ne olacak? Bilge Ağaç yıkılacak, orman tamamen karanlığa mı gömülecekti? İçinizdeki ses size ne diyor? Ya da bu güne kadar size seslenen Tanrısal bir ses duydunuz mu hiç? Diyelim ki duydunuz, bunu nasıl değerlendirdiniz? Siz iyilerden yana mı, yoksa kötülerden yana mı olmak istiyorsunuz? Bu soruları çoğalta biliriz fakat şimdi, şuan Bilge Ağaca ne olacağı önemli!

            “MERHABA KÜÇÜK ADAM, UZUN ZAMANDIR SENİ BEKLİYORDUM!” dedi Bilge Ağaç. Karşındaki duran, karınca gibi duran küçük adam Bilge Ağacın önünde saygıyla eğilerek konuşmaya başladı. “HAZIR OLMALISIN BİLGE AĞAÇ!” küçük bir sessizlik oluştu. Bilge Ağaç homurdanarak yaşlı dallarını titretmeye ve üzerindeki kurumuş yaprakları dökmeye başlamıştı.

“SÖYLE BAKALIM KÜÇÜK ADAM, NEYE HAZIR OLMALIYIM?”
“SENİ YOK ETMEK İSTİYORLAR!”

Bilge Ağaç kahkaha atmaya başladı. Kim onu yok etmek isteyebilir ki? O ormanı aydınlatan, insanların ve hayvanların sorularını cevaplayan tek bilge kişiydi. Bir canlı faydalandığı bir canlıyı neden yok etmek ister ki?

“DİNLE KÜÇÜK ADAM; BEN İKİ YÜZ YILDIR BURADAYIM VE BENİ YOK ETMEK İSTEYEN BİR ÇOK GÜÇ OLDU.”
“PEKİ SONRA NE OLDU?”
“GÖRDÜĞÜN GİBİ, HALA BURADAYIM.”

Küçük adamın aklı karışmıştı. İki yüz yıl boyunca burada duruyor ve onu hiç kimse yıkamamıştı. Sonra aklına toplantı yaptığı kötü kişiler geldi. Onlar bu koca ağacı nasıl devireceklerdi!

“EVET BİLGE AĞAÇ, İKİ YÜZ YILDIR BURADA OLABİLİRSİN FAKAT BU SENİ ÖLÜMSÜZ YAPMAZ!”
“HAYIR, BEN ÖLÜMSÜZÜM!”
“ÖLÜMSÜZ MÜSÜN?”
“EVET, ÖLÜMSÜZÜM!”
“NASIL YANİ?”
“BEN BİLGEYİM, BENİ BİLGİLERİM YAŞATIYOR. BEN SİZİ BİLGİLENDİRİYORUM VE GENÇ KALIYORUM. HİÇ YAŞLANMIYORUM. BELKİ ÖLEBİLİRİM. EĞER ÖYLE BİR ŞEY OLURSA YİNE BIRAKTIĞIM BİLGİLER BENİ YAŞATACAKTIR.”

Küçük adam o gün Bilge Ağaçtan bir şey öğrendi;

“BİLGİLİ BİRİ OLMAK ONU HER ZAMAN AKLA GETİRECEKTİ…”

“BİLGE AĞAÇ, YARIN İÇİN HAZIR OL. SENİ YIKMAYA GELECEKLER.”
“BİR YERE GİDECEK HALİM YOK KÜÇÜK ADAM. BANA BU BİLGİYİ VERDİĞİN İÇİN SANA TEŞEKKÜR EDERİM. BEN BURADAYIM. ONLARA SÖYLE, BURADA BEKLİYOR OLACAĞIM.”

Küçük adam, Bilge Ağacın yanından tam ayrılacakken aklına bir soru geldi; “YAŞAM NEYDİ?” bunu en iyi iki yüz yıl yaşayan bir canlı bilebilirdi.

“BİLGE AĞAÇ, SANA BİR ŞEY SORMAK İSTİYORUM.”

Yaşlı Ağaç uzunca bir dalı aşağıya sarkıtarak Küçük Adamı sardı ve kendi göz hizasına getirdi;

“SENİ DİNLİYORUM.”
“YAŞAM NEDİR?”

Bilge Ağaç gözlerini kısıp, yapraklarını titreterek anlatmaya başladı;

“YAŞAM KELİMESİ HERKES İÇİN AYNIDIR. KARŞILIĞI İSE HAYATTIR. YAŞAMAK İSE GÜÇLÜ BİR EYLEMDİR. HAYATA KARŞI DİK DURMAYI, SAVAŞMAYI ÖĞRETİR. YAŞAMA ÖĞRETİSİ KAZANMAK İSTEYEN BİR KİŞİ BİLGİLİ OLMALI, SAYGINLIK KAZANMALIDIR. YAŞAMI HAYATTA TUTAN EN BÜYÜK ŞEY İSE SEVGİDİR. BİR CANLI SEVMEYİ  UNUTTUĞU ZAMAN RUHU KİRLENMEYE BAŞLAR. RUHLARIMIZ, DÜNYAYA GELDİĞİMİZ AN İTİBARİ İLE BEYAZDIR. YAPTIĞIN HER KÖTÜLÜK RUHUN ZEDELENMESİNE, KİRLENMESİNE YOL AÇAR. BİR SÜRE SONRA RUHU KİRLENEN KİŞİ NEYİN PEŞİNDE OLDUĞUNU ASLA BİLEMEZ. YAŞAM, YAŞAM ÖĞRETİSİ, HAYAT, SEVGİ, SAYGINLIK BUNLAR ÖNEMLİ ŞEYLER.”

Bilge Ağaç konuştukça, Küçük Adam ona saygı duyuyor ve sevgi besliyordu.

AYRICA KÜÇÜK ADAM HAYAT BOYUNCA SENİ YIKMAK İSTEYEN KİŞİLER OLACAKTIR. BİRİLERİ SENİ KISKANDIĞI İÇİN, SEN BİRİLERİNDEN DAHA İYİ OLDUĞUN İÇİN, SENİ ASLA KABULLENEMEYEN KİŞİLER OLDUĞU İÇİN, BİRİLERİ SENİ YIKMAYA ÇALIŞACAKTIR. HAYAT ZOR. EĞER YAŞIYORSAN VE YAŞAM ÖĞRETİSİ KAZANMIŞSAN BİRİLERİ SENİ HER ZAMAN YIKMAK İSTEYECEKTİR. ÇÜNKÜ SEN BİLGESİN, AYDINLIKSIN, KARANLIKLARI GÜN YÜZÜNE ÇIKARIRSIN. BİRİLERİ İÇİN FAYDALI OLURSUN. DİĞER YANDAN İSE HER ZAMAN KARANLIK BİR GÜÇ VARDIR CAHİLLİKLERİ YAYMAK İSTEYEN, BU YAŞAMA HÜKMETMEK İSTEYEN! BİLİYORUM, İÇİNDE BİR IŞIK VAR. BU IŞIĞI KULLAN! BEN EĞER YARIN YIKILIRSAM, YARINDAN SONRA BÜTÜN CANLILARI BİLGELİĞİNLE SEN AYDINLAT!”

Küçük adam sustu, Bilge Ağaç küçük adamın gözlerine bakarak onu yere indirdi. Yere inen küçük adam ona tekrar teşekkür ederek, sürüngenine binip oradan uzaklaştı.

Biz şimdi ne öğrendik? Hayat, bilgelik bize ne öğretti. Saygınlık kazandık, bilgileniyoruz ve öğreniyoruz! Yarın bir Bilge olup, “BİLGE AĞAÇ” gibi köklerimizi toprağın en karanlık kısımlarına uzatacak mıyız? Hayat direnmektir, örgütlenmektir. Hayat içinde aynı şeyleri barındırır. Bu hayatın için de kötülük, kötülüğün içinde iyilik olmalıdır. Beslediğiniz ruhunuz kirlenmemeli ve her zaman onu beslemelisiniz!

            Kara ormanın derinliklerinde kötü güçler tekrar bir araya gelerek planlarını gözden geçirdiler. O gün küçük adam bir tanrısal ses daha duydu;

“KORKMA, YANINDAYIZ!”

CEVAP VER